Pokrzywa zwyczajna

Pokrzywa zwyczajna Urtica dioica L

Pokrzywa, traktowana powszechnie za kłopotliwy chwast jest jednym z leczniczych ziół o najmocniejszym działaniu i wyjątkowo szerokim zastosowaniu. Radiesteci uważają, że najbardziej wartościowa leczniczo jest wówczas, gdy rośnie w miejscach występowania cieków wodnych, a jej właściwości uzdrawiające zwiększają się, gdy połączyć ją z innymi ziołami. Liście i łodyga pokrzywy pokryte są parzącymi włoskami, dlatego gdy dotkniemy jej, od razu na ręce mamy bąble. Jad zawarty we włoskach pokrzywy jest tak silny, że wystarczy, aby do krwi człowieka dostała się jedna stopięćdziesięciotysięczna część jego kropli, aby wytworzył się spory bąbel. Ale ta najsilniejsza ze znanych trucizn jest dla ludzi dobroczynna – oczyszcza krew i przywraca zdrowie. Zawiera m.in. kwas mrówkowy, sole mineralne, karoteny, witaminy C i K i bardzo dużo chlorofilu.


Właściwie nie wiadomo, kiedy zaczęto stosować pokrzywę jako lekarstwa, w każdym razie w medycynie ludowej używana jest od wieków. Już wielki Pliniusz (I wiek p.n.e.) polecał spożywanie sałatki z młodych pędów pokrzywy jako skutecznego leku wzmacniającego. W rosyjskiej i niemieckiej tradycji ludowej powszechny jest zwyczaj gotowania pierwszych wiosennych pędów pokrzywy i przyrządzania w taki sam sposób co szpinak. Jest to doskonały lek zapobiegawczy, wzmacniający organizm osłabiony po zimie. Sok z pokrzywy ma też szerokie zastosowanie, głownie oczyszcza krew z wszelkich szkodliwych złogów, m.in. z cholesterolu. Sok przygotowujemy przepuszczając dobrze umytą, świeżą pokrzywę przez maszynkę do mięsa (uwaga: pokrzywa musi być wilgotna) i odciskamy przez lnianą ściereczkę. Następnie rozcieńczamy z przegotowaną wodą w stosunku l do 2 (np.100 ml soku i 200 ml wody). Przyjmujemy 2 razy dziennie l łyżeczkę rozcieńczonego soku wraz z l łyżką miodu przez 14 dni.

Zioło to od bardzo dawna używana była także jako lek na wszelkie choroby dróg oddechowych. Sok z pokrzywy (rozcieńczony) stosowany kilka razy dziennie wraz z łyżką miodu skutecznie działa przy zapaleniu płuc i opłucnej. Natomiast przy zapaleniu gardła dobrze jest wykonywać płukania z czystego (nie rozcieńczonego) soku pokrzywowego kilka razy na dzień. Zupa z pokrzyw przyrządzona tak jak zupa szczawiowa z jajkiem na twardo zjadana raz dziennie przez 2 tygodnie nie tylko pomaga przy oczyszczeniu zaflegmionych płuc, ale też jest skutecznym środkiem przeciwgruźliczym. Zwłaszcza, jeśli pacjentowi będziemy podawać dodatkowo herbatę z suszonych korzeni pokrzywy (l łyżkę sproszkowanych korzeni zalać l szklanką wrzątku i postawić do naciągnięcia – pić ciepły napar kilka razy dziennie). Jest to stary sposób z medycyny ludowej.

Znana nasza zielarka Anna Potocka zaleca palenie w fajce suszonych korzeni pokrzywy tym pacjentom, u których istnieje zagrożenie chorobą płuc. Natomiast słynny dr Syrenius przepisywał osobom chorym na zapalenie opłucnej herbatę pokrzywową – l łyżeczka suszonych liści pokrzywy, l łyżeczka siemienia lnianego, l łyżeczka ziela tasznika – 1 szklanka wrzątku – pić kilka razy dziennie.

Co jeszcze leczą przetwory z pokrzywy?

Na przykład niwelują bóle śledziony – jeśli posiekamy świeże liście pokrzywy, wymieszamy je z roztopionym woskiem i przyłożymy na śledzionę, ból ustąpi bardzo szybko. Natomiast czyraki i różne narośla na skórze efektywnie usuwają okłady z nasion pokrzywy, gotowanych na mleku – l łyżeczkę nasion gotować przez 10 minut w szklance mleka. Przyrządzony w ten sposób napój podawany dzieciom doskonale odrobacza.

Bardzo skuteczny na wzmocnienie organizmu jest miód pokrzywowy. By go przygotować należy sproszkować równe ilości liści pokrzywy i liści orzecha włoskiego w młynku elektrycznym. Do pół kilograma miodu płynnego i ogrzanego dodać 3 – 4 łyżki sproszkowanych ziół i dokładnie wymieszać. Używać doustnie po jednej łyżeczce do 1 1/2 łyżeczki 2-3 razy dziennie po jedzeniu jako lek wzmacniający. Zalecany głównie dla kobiet jako profilaktyczny w zagrożeniu rakiem sutka.

Źródło: Marta Leśnicka – Zielska zioła i ziółka

Dodaj komentarz