Cebula jadalna

W Polsce po raz pierwszy wymieniają ją na dworze Władysława Jagiełły. Niebawem też zresztą zauważono cenne właściwości lecznicze cebuli. Obecnie swą znaczną powszechność zawdzięcza cebula przede wszystkim dużej wartości odżywczej, jak również jej przydatności jako przyprawy w kuchni. Jednakże wielu nie zdaje sobie sprawy, jak bardzo wartościowa jest świeża cebula z leczniczego punktu widzenia.

Rosnąca w strefie umiarkowanej cebula uprawiana była od najdawniejszych czasów. U Egipcjan była masowo uprawiana w okolicach dużych miast, służąc przede wszystkim jako pożywienie dla wymęczonych ciężką pracą przy stawianiu piramid niewolników. Zresztą przez wiele stuleci cebula była podstawowym pożywieniem najuboższych ludzi, przede wszystkim w Azji Środkowej i Mniejszej.

Skład cebuli to sporo wartościowych składników, które potrzebujemy do normalnego funkcjonowania naszego organizmu: związki siarkowe, olejki eteryczne, dwupeptydy, glikozydy flawonowe, cukry, pektyny, śluzy, sole mineralne, witaminy A, C, B, E, K, PP. Przy okazji jest bardzo mało kaloryczna. W 100 gramach jest tylko 28 kalorii. Nie zawiera w ogóle tłuszczu.

Znajdujące się w niej związki są niezwykle pomocne przy suchym, męczącym kaszlu, przy dolegliwościach dróg oddechowych, a także jako skuteczny lek na ciężko gojące się rany, czyraki, ropnie i owrzodzenia. Medycyna ludowa uważa cebulę jako dobry lek na schorzenia reumatyczne. Pewne zdziwienie może budzić fakt, że tak popularna i tak chętnie przez nas używana do wszelkiego rodzaju posiłków cebula ma pewne właściwości toksyczne.

Używanie cebuli, jak dowiodły badania, wpływa niekiedy niekorzystnie na tarczycę, może także spowodować zaburzenia żołądkowe. Dlatego zawsze należy stosować ją w przepisanych dawkach. Aczkolwiek najbardziej dostrzegalną dolegliwością w czasie jej przyrządzania jest bez wątpienia dokuczliwe łzawienie, często połączone z kichaniem i katarem. Ta właśnie właściwość cebuli sprawiała, że przez długie lata w wielu krajach nie wolno było jeść w czasie świąt narodowych. Uważano, że wyciskając łzy z oczu, niszczyłaby podniosły i radosny nastrój święta.

Syrop na kaszel

Często w gospodarstwach domowych, w szczególności na wsi, gospodynie do dziś sporządzają syrop z cebuli, który podawany w przypadkach zachorowań, męczącego kaszlu czy innych chorób górnych dróg oddechowych jest skuteczniejszy niż antybiotyk. Dowolną ilość cebuli obieramy i siekamy bardzo drobno, dodajemy cukier i zostawiamy pod przykryciem na 2 – 3 dni. W tym czasie cebula puści sok, który trzeba pić trzy razy dziennie jedną łyżeczkę.

Winko cebulowe na grypę

Dobre rezultaty daje picie wina cebulowego, które działa bakteriobójczo i przeciwbiegunkowo. Jest także lekiem przeciw grypie i anginie. Znany zielarz, A. Sarwa, podaje taki oto przepis na wino. Bierzemy 35 dag obranej z łusek cebuli, 15 dag miodu pszczelego, litr wytrawnego, białego wina i 100 ml koniaku. Cebulę miksujemy, dokładamy do niej miód i starannie mieszamy. Odstawiamy i po godzinie dodajemy wino połączone z koniakiem. Naczynie zamykamy szczelnie i pozostawiamy w ciepłym miejscu. Po tygodniu zlewamy wino, przecedzamy przez bibułkę filtracyjną i pijemy raz dziennie po 25 g.

Źródło: Jadwiga Górnicka – Porady Dr Górnickiej

Dodaj komentarz